‘Hé mam, ik ga backpacken in Thailand’

De negentienjarige dochter van Saskia gaat backpacken. Drie maanden door Azië reizen is het plan. En daarmee is het grote loslaten begonnen. 

Mijn dochter staat in de gang met een nieuwe backpack om. ‘Kijk mam’, zegt ze lachend, ‘dit is mijn kast de aankomende maanden.’ Mijn kleine globetrotter gaat op reis. Drie maanden door Azië, zonder vast plan. Ze begint in Bangkok en daarna ziet ze wel. De adrenaline stroomt door haar lichaam. Ze is blij, opgewonden, klaar om te gaan, klaar voor het grote avontuur. En ik? Ik slik, want jeetje, mijn meisje die drie maanden naar de andere kant van de wereld gaat, is niet niks.

Puber vliegt uit

Ik kijk naar haar en zie de volwassen, zelfstandige vrouw die ze is. En ik zie dat kleine meisje dat ze was. Die blozende baby, die onderzoekende peuter en die eigenwijze kleuter die op de eerste schooldag uit de klas glipte en ineens naast me stond op het schoolplein en meedeelde dat ze toch maar niet naar school ging. Ik zie die voorzichtige brugklasser en die zelfverzekerde examenkandidaat. En nu is ze klaar om de wereld in te gaan.

Of ik er klaar voor ben is iets heel anders. Want dat ben ik niet. Natuurlijk niet. Want ik zie alleen maar beren op de weg. Wat als ze verdwaalt? Wat als haar tas wordt gepikt? Wat als haar geld op is? Wat als verdrietig is? Wat als ze haar been breekt? Wat als, wat als, wat als? Mijn brein maakt overuren om alle scenario’s die ik bedenk te processen. En mijn dochter zegt alleen maar: maak je niet druk, ik red me wel.

Kwetsbaar zijn

Vlak voordat ze vertrekt, bedenk ik dat ze gelijk heeft. Ik maak me te druk. En waarom eigenlijk? Ze is immers heel goed in staat om voor zichzelf te zorgen. Werk, geld, school, vrienden; ze regelt alles prima. Sterker nog, ik kan me niet eens herinneringen dat ik haar ergens van moest ‘redden’. Zij heeft haar leven meer dan goed voor elkaar. Diploma op zak, hard gewerkt, genoeg geld gespaard en een ticket naar Bangkok geboekt.

Ze is zichtbaar opgelucht als ik dit tegen haar zeg. En zegt er met een knipoog bij dat het tijd wordt dat ik naar haar luister in plaats van zij naar mij. Het is moeilijk uit te leggen hoe kwetsbaar je je voelt als ouder. En ik begrijp ook hoe onsterfelijk je je kan voelen als puber. Toen ik zelf ging reizen, begin jaren 90, stond ik zo tegenover mijn moeder. Die ook honderden beren op de weg zag, en ik die maar bleef zeggen dat ze zich niet zo druk moest maken.

Maak je niet druk

Als we haar wegbrengen naar Schiphol loopt ze voorop. Ze kan niet wachten om in te checken, om door de douane te gaan, om in het vliegtuig te stappen en om het leven, háár leven, te beginnen. Zij maakt zich los en ik laat los. Daar gaat ze, mijn kleine, grote meisje. Als ze door de douane is gelopen draait ze zich nog een keer om. Ze zwaait en roept iets. Ik hoor haar niet, maar ik zie dat ze zegt: maak je niet druk, ik red me echt wel. En dat is wat ik de aankomende drie maanden tegen mezelf ga zeggen als ik pijn in mijn buik heb omdat ik haar zo mis, of omdat ik haar niet kan bereiken, of omdat ik me zorgen maak: die redt zich wel.

 

 

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Heb je ons huiswerkhandboek al besteld?

Ook leuk:

Je puber maakt zijn profielwerkstuk in 29 irritante punten

De oudste puber van Marloes doet dit jaar eindexamen en moet zijn profielwerkstuk maken. Ondanks dat de ambities torenhoog zijn, schiet het niet erg...

Een kind met autisme, daar vindt iedereen wat van én zegt dat ook gewoon

De zoon van Miriam heeft autisme. En krijgt ongevraagd allerlei opmerkingen over hem naar haar hoofd geslingerd. Liever heeft ze dat je vraagt wat...

19 dingen die iedereen met een puberzoon meteen herkent

Aaargh, hij is niet vooruit te branden, maakt er een puinhoop van en je vraagt je af wat hij allemaal doet in die kamer...

Zullen we het eens hebben over leraren en hun vakantie?

Marloes blijft het raar vinden: hoe kan het toch dat leraren aan de ene kant steen en been klagen over werkdruk en ze aan...

Pubers laten protesteren is een vorm van kindermishandeling vindt psychiater Esther van Fenema. Eh, sorry?

Afgelopen week had iedereen wel iets te zeggen over het voornemen van pubers om te gaan protesteren omdat ze tegen de klimaatmaatregelen van hun regering...

Zet jij je puber ook weleens voor schut? Neem een voorbeeld aan Will Smith!

Klaagt jouw puberzoon of -dochter ook dat je vaker 'normaal' moet doen? Hoe hard we ook ons best doen, ze blijven zich soms hartstikke...

Waarom je misschien beter wel kunt drinken in bijzijn van je pubers

Drinken in bijzijn van je kinderen, kweek je daarmee potentiële comazuipers? Martine (spuugt er niet in) vraagt zich af of haar pubers er wat...

Hoe zorg je ervoor dat pubers de vaatwasser uitruimen?

Martine is wel een beetje klaar met de discussies over en de schema's voor wie wanneer de vaatwasser uitruimt en verzon een nieuwe regel....

Spieken in de telefoon van je puber, dat doe je niet

Pesterijen, horror-rondstuur-appjes, als ouder wil je graag weten wat je kind met zijn telefoon doet om hem allerlei ellende te besparen. Of je bent...

Klaar met de rotzooi van je pubers in huis? Ga gewoon in staking

Wat doe je als je het gevoel hebt dat jij degene bent die het huishouden draaiend houdt, omdat  er zonder jou niets gebeurt? Geef...

Dit doen wij om onze pubers te slim af te zijn

Noem ons controlefreaks, of helikopterouders. Maar hoewel zij dat natuurlijk graag zouden willen, helemaal vrijlaten kun je die pubers natuurlijk nog lang niet. Af...

Hoe kan het dat ouders niks doorhebben als hun dochter in handen van een pooier valt

Meisjes die in handen vallen van pooiers en op jonge leeftijd gedwongen worden tot prostitutie worden vaak niet gezien door hun ouders omdat die...

Een kind minder in huis, wat een rust!

Heerlijk hoor die vakantie, want die pubers fladderen alle kanten op. En zit je soms met een half gezin. En dat is best wel...