Hebben we net die zomervakantie achter de rug, hebben ze alwéér een week vrij? Waarom zou je als je eindelijk de boel weer in het gareel hebt, alles weer omgooien? Kunnen we die herfstvakantie niet gewoon overslaan?
Mijn pubers rolden met hun ogen en stootten diepe zuchten uit. De herfstvakantie was toch leuk? Sterker nog: ze vonden het een van de leukste schoolvakanties. Net op het moment dat ze voelen dat ze dat lome niet te vermijden schoolritme inglijden, is daar die week lang niks doen.
En daar zit het ‘m nou juist in. Na twee maanden zomervakantie is de behoefte aan structuur nogal groot. Niet bij mijn pubers, maar bij mij. In de zomer had ik wekenlang vakantievierende pubers om me heen, terwijl ik met dertig graden deadline na deadline moest halen. De regelmaat van ons gezinsleven valt in die lange zomerweken helemaal weg. Ik weet nooit hoeveel pubers er door mijn huis banjeren, of die allemaal blijven eten, wat de plannen voor die avond zijn – en als ze er zijn of die dan onveranderd blijven.
Geen regelmaat in de zomer
Ik mis de regelmaat van de ochtend waarbij ik zeker weet dat om half 9 de tent leeg is en ik kan werken. Want hoewel mijn pubers een grote mate van zelfstandigheid hebben, ben ik op hun vrije dagen toch de vraagbaak. En chauffeur. En geldschieter. Met als gevolg versnipperde werkdagen en bijtikken in het holst van de nacht. Na de zomer neem ik me steevast voor dat volgend jaar anders aan te pakken, maar als we na die eerste schoolweek allemaal weer in ons vaste ritme glijden, schuift dat voornemen al snel naar de achtergrond. Want hoe fijn: het gewone leven is weer begonnen.
En dan is er na zes weken die fokking herfstvakantie. Net op het moment dat alles lekker loopt, het ritme er goed in zit, niemand zich meer verslaapt en iedereen ’s morgens op tijd is waar hij of zij moet zijn. Zo’n week vrij gooit dat hele systeem in een klap door de war. Bovendien denk ik altijd te laat aan deze vakantie, omdat die zomervakantie nog zo dichtbij voelt. En realiseer ik me pas op vrijdagmiddag, als mijn pubers thuiskomen, hun tas in de hoek smijten en opgetogen roepen dat ze een week vrij zijn, dat de herfstvakantie is aangebroken.
Sla die herfstvakantie over
Te laat om me voor te bereiden. Te laat om een vakantie te boeken. En zelfs te laat om een dag met mijn pubers op stap te gaan. In mijn agenda is het namelijk geen herfstvakantie. Dus zit ik een week lang tussen die heerlijk vakantievierende pubers die een leger leeftijdsgenootjes meenemen, die ook nog eens allemaal blijven slapen, en enorm aanwezig zijn, terwijl ik weer deadline na deadline probeer te halen.
Ik ben er dus niet zo van, van die week vrij in oktober. Een week die weliswaar symbolisch de overgang van de zomer naar de herfst inluidt, maar wat betreft orde en regelmaat een nogal storend karakter heeft. Van mij mag die hele herfstvakantie worden afgeschaft. Lekker rustig in een ruk door naar de kerstvakantie.
