Bij Saskia in huis komen steeds vaker allerhande spullen tevoorschijn waarvan zij zeker weet dat dat niet tot haar vaste inboedel hoort. Grote kans dat die dingen als verstekelingen in de tassen van haar pubers binnen zijn gekomen. Maar die weten zogenaamd van niks.
Ik weet niet hoe het bij jullie thuis is, maar ik heb steeds vaker iets in mijn handen waarvan ik denk: dat is niet van mij. En ook niet van mijn man of pubers. Zo vond ik laatst een grote bruine handdoek in de was. Ik heb niet zoveel met de kleur bruin, dus dat deze niet van ons was, was duidelijk. Ik hield het ding voor de neuzen van mijn pubers, maar die schudden hun hoofden. Nee, dat ding hadden ze nog nooit gezien. En nee, ze wisten ook niet hoe dat in de was terecht was gekomen. Was het niet gewoon van ons?
Allerlei vreemde spullen in huis
Een week later vond ik in de badkamer een blauwe handdoek met een dolfijn erop. Ook iets waarvan ik zeker wist dat het niet van ons was. Maar ook nu hadden mijn pubers geen idee. En dachten ze dat dat ding het gewoon van ons was. Net zoals die bordeaux rode hoodie, gele leren riem, 5 sokken – geen van allen een paar, en een zwart leren jasje.
Het gaat overigens niet alleen om handdoeken en kledingstukken. Er hangt hier al weken een stoffen rugzak aan de kapstok. Niemand weet daar iets van. Ik heb een bonte verzameling plastic bakjes en dekseltjes die echt niet tot mijn inboedel behoren. Evenals een beker met Chinees poppetje erop, die twee afwijkende messen, een schoolboek van een vak dat mijn beide pubers niet hebben en een etui. Oh, en allerlei sleutels, zowel van voor- en achterdeuren als fietsen, en een hele collectie zonnebrillen die van niemand hier in huis zijn.
Onvolgroeide hersenen
Al deze dingen komen zowel via mijn pubers, maar ook hun vrienden mijn huis binnen. Na elke logeerpartij zit ik weer met een shitload aan spullen die hun vrienden zijn vergeten en ongetwijfeld in een ander huishouden worden gemist. Door ouders welteverstaan, want pubers hebben nu eenmaal nog geen volgroeide hersenen en vergeten daarom wat van wie is.
Mijn pubers laten op hun beurt weer van alles slingeren in andere huizen. Dingen die ik vervolgens opnieuw moet aanschaffen: fietssleutels, bankpassen, schoolschriften, sjaals, gymtassen. En dat zijn nog hun eigen spullen, maar óók mijn spullen verdwijnen naar andere plekken. Toen mijn dochter laatst een Tiktok-video liet zien die ze met haar vriendinnen had gemaakt, had een van hen mijn grijze trui aan en een ander had mijn tasje over haar puberschouders gedrapeerd. Ik zei verbaasd dat ik die dingen al heel lang kwijt was. Maar mijn dochter dat zag zij toch anders. Wat maakt het uit dat haar vriendinnen het nu even dragen?
Alle dingen terug bij de eigenaar
Omdat ik wel meer dingen mis – kleding, handdoeken, bakjes, make up, gympen, mutsen, opladers, en niet de illusie heb dat mijn pubers deze spullen ooit weer terug mee naar huis nemen, stel ik voor dat we een landelijke Gevonden Voorwerpen-dag Voor Puberouders in het leven roepen. Een dag dat puberouders bij elkaar komen met al die dingen die niet van hen zijn. En dat zo al die spullen weer terugkomen bij hun rechtmatige eigenaar. Eind november lijkt me een mooi moment. Zodat je voor de feestdagen alles weer terug hebt. Scheelt toch weer dingen kopen die je puber en jij eigenlijk al hebben. Met zo’n dag hou je dus ook nog eens geld over.
