Kunnen we alsjeblieft een Puberouder Gevonden Voorwerpen-dag in het leven roepen?

Kunnen we alsjeblieft een puberouder gevonden voorwerpen-dag in het leven roepen?

Bij Saskia in huis komen steeds vaker allerhande spullen tevoorschijn waarvan zij zeker weet dat dat niet tot haar vaste inboedel hoort. Grote kans dat die dingen als verstekelingen in de tassen van haar pubers binnen zijn gekomen. Maar die weten zogenaamd van niks.

Ik weet niet hoe het bij jullie thuis is, maar ik heb steeds vaker iets in mijn handen waarvan ik denk: dat is niet van mij. En ook niet van mijn man of pubers. Zo vond ik laatst een grote bruine handdoek in de was. Ik heb niet zoveel met de kleur bruin en al helemaal niet als het handdoeken betreft, dus dat deze niet van ons was, was duidelijk. Ik hield het ding voor de neuzen van mijn pubers, maar die schudden hun hoofden. Nee, dat dingen hadden ze nog nooit gezien. En nee, ze wisten ook niet hoe dat in de wasmand terecht was gekomen. Was het niet gewoon van ons?

Allerlei vreemde spullen in huis

Een week later vond ik in de wasmand een blauwe handdoek met een dolfijn erop. Ook iets waarvan ik zeker wist dat het niet van ons was. Ik vind dolfijnen leuke beesten, maar ik hoef ze niet op mijn handdoek. Maar ook nu hadden mijn pubers geen idee. En beweerden ze bij hoog en laag dat het gewoon van ons was. Net zoals die bordeaux rode hoodie, gele leren riem, 5 sokken – geen van allen een paar, en een zwart leren jasje.

Het gaat overigens niet alleen om handdoeken en kledingstukken. Er hangt hier al weken een stoffen rugzak aan de kapstok. Niemand weet daar iets van. Ik heb een bonte verzameling plastic bakjes en dekseltjes die net niet passen in mijn kast, evenals een beker met Chinees poppetje erop, dingen die niet tot mijn vaste keukenattributen behoren. Ik heb ook twee afwijkende messen in de lade liggen, een schoolboek van een vak dat mijn beide pubers niet hebben, en een etui. Oh, en allerlei sleutels, zowel van voor- en achterdeuren als fietsen en zonnebrillen.

Onvolgroeide hersenen

Al deze dingen worden aan de ene kant door mijn pubers het huis binnen gedragen. Elke keer als mijn zoon naar de sportschool of mijn dochter naar het zwembad gaan komen ze met een andere tas-inhoud terug dan dat ze weg zijn gegaan. En aan de andere kant zorgen hun vrienden voor die aanwas van spullen in mijn huis. Na elke logeerpartij zit ik weer met een shitload aan spullen die niet van mij zijn en ongetwijfeld in een ander huishouden worden gemist. Door ouders welteverstaan, want pubers hebben nu eenmaal nog geen volgroeide hersenen en vergeten daarom wat van wie is.  Die missen dan ook niks. Ze laten het gewoon liggen op een de plek waar ze die het laatst hebben gebruikt. Vaak is dan dan op mijn badkamervloer, keukentafel of kapstok.

Mijn pubers laten op hun beurt weer van alles slingeren in andere huizen. Dingen die ze vervolgens opnieuw moeten aanschaffen, fietssleutels, buspassen, schoolschriften, sjaals, gymtassen – met inhoud, want zonder is niet mee te lezen. En ze pruillippend hun hand ophouden omdat hun zakgeld verre van toereikend is om deze levensbenodigdheden te kopen.  En dat zijn nog hun eigen spullen. Ook mijn spullen verdwijnen naar andere plekken. Toen mijn dochter laatst een snapchat-video liet zien die ze met haar vriendinnen had gemaakt, had een van hen mijn grijze trui aan en een ander had mijn tasje over haar puberschouders gedrapeerd. Ik zei verbaasd dat ik die dingen al heel lang kwijt was en dat mijn dochter die trui en tas daar natuurlijk had laten liggen. Maar dat zag zij toch anders. Mijn dochter vond dat ik niet zo raar moest doen. Want hoe kon ik nu beweren dat dat van mij was, terwijl haar vriendinnen het droegen?

Alle dingen terug bij de eigenaar

Omdat ik wel meer dingen mis, kleding, handdoeken, bakjes, make up, gympen, mutsen, opladers, en niet de illusie heb dat mijn pubers deze spullen ooit weer terug mee naar huis nemen, stel ik voor dat we een landelijke Puberouder Gevonden Voorwerpen-dag in het leven roepen. Een dag dat puberouders in de buurt bij elkaar komen met al die dingen die niet van hen zijn. En dat zo al die spullen weer terugkomen bij hun rechtmatige eigenaar. Eind november lijkt me een mooi moment. Zodat je voor de feestdagen alles weer terug hebt. Scheelt toch weer dingen kopen die je puber en jij eigenlijk al hebben. Met zo’n dag hou je dus ook nog eens geld over.

 

Geschreven door
More from Saskia Smith

Waarom we niks hebben aan een televisieprogramma als Vier handen op een buik

In het programma Vier handen op een buik, elke dinsdagavond op NPO3,...
Lees verder