Anne valt het op hoe anders haar pubers over hun persoonlijke hygiëne denken. De een doucht niet, de ander verschoont zijn bed niet en nummer drie loopt al een week in dezelfde kleren.
Met die vakantievierende puber om me heen krijg ik weer eens een blik in hun leven. Hoeveel die gasten eten – er gaat met drie pubers hier met gemak anderhalf brood per dag doorheen, hoeveel ze drinken, melk en sap zijn niet aan te slepen en dat ze rare gewoontes hebben. Ze eten bijvoorbeeld tosti’s op ongebruikelijke tijden, twee minuten ná het avondeten!, kijken een serie onder de douche en eten chips op het toilet.
Waar ik me nog het meest over verbaas is hun persoonlijke hygiëne. Als ze naar school gaan, rennen mijn pubers in en uit het huis en zie ik niet altijd even goed of hun lichamen en kleren schoon zijn, of hun tanden zijn gepoetst en of ze okselfris ruiken. Maar nu ik ze de hele dag weer om me heen heb, zie, en ruik, ik dat héél goed.
Mijn jongste zoon, hij is vijftien, doucht bijvoorbeeld niet. Toen ik vroeg naar het waarom, zuchtte hij dat hij het gewoon niet nodig vond. Na vier dagen heb ik hem onder dwang, douchen of je controller inleveren, de badkamer ingejaagd.
Mijn oudste zoon van zeventien, doucht het liefst twee keer per dag, maar wast zijn kleren niet. Hij is een keer, toen ik opmerkte dat zijn shirt best wel stonk, met shirt en al onder de douche gaan staan, want dat was volgens hem hetzelfde als in en wasmachine gooien. Mijn dochter van veertien loopt het liefst elke dag in dezelfde kleren, want die zitten zo lekker, en, zo ontdekte ik, ze slaapt er ook in.
Druk maken om niks
Mijn pubers nemen het ook niet zo nauw met dingen als shampoo en deo. Ze smeren liters gel in hun haar, mijn dochter gebruikt twee keer per dag een masker, want dat is leuk voor een fotootje op Snap, maar een beetje deo onder die stinkoksels spuiten, ho maar. Hun tandenborstels vind ik elke avond droog op de rand van de wasbak, ze nemen zelfs de moeite niet om even te poetsen.
Eigenlijk vind ik mijn pubers vieze wezens. Haren kammen, tanden poetsen, gezicht wassen, de meeste basic hygiëne-handelingen doen ze niet, of nauwelijks. Ze lopen rond in kleren die vies zijn en stinken naar puberzweet. Het gekke is, dat ze er zelf helemaal geen last van hebben. Als ik tegen mijn zoon zeg dat hij stinkt, ruikt hij onder zijn oksel en zegt dat het wel meevalt. Als ik tegen mijn dochter zegt dat haar haar vet is en wel een wasbeurt kan gebruiken, maakt ze een selfie, bestudeert nauwkeurig haar haar en zegt dat het er prima uitziet. Als ik tegen mijn kinderen zeg dat ze zich moeten wassen en hun kleren ook, halen ze hun schouders op en vragen zich af waar ik me druk om maak.
Ondertussen zit ik in hun stank. Ik denk dat ik mezelf maar een grote fles parfum cadeau doe. En daar de hele dag rijkelijk mee spray.
