Moeten we puberjongens leren om meer kwetsbaar te zijn?

Heel lang dacht Nathan dat het simpel was om een goede vader te zijn. Als je maar genoeg van je kind houdt, dan komt het goed, toch? Maar één rotopmerking en de veiligheid en het vertrouwen verdwijnen. 

‘Nee, lekker bezig jongen.’ Verbijsterd kijkt hij me aan. Verdrietig, vooral. Boos. Ik heb het weer gedaan. Onveiligheid gezaaid, door mijn boosheid – eigenlijk was het niet meer dan ergernis – te verpakken in sarcasme. We hadden nog zo afgesproken dat ik dat niet meer zou doen. Maar het zit zó diep.

Heel lang dacht ik dat het simpel was om een goede vader te zijn. Je levert wat je moet om je kind een veilige en liefdevolle jeugd te geven en gooit hem nog wat lekkers toe. En voor een deel is dat ook zo, tenminste, als je geen heel erge financiële, psychologische of andere problemen hebt. Maar naarmate ik me meer ging verdiepen in mijn man-zijn en hoe dat samenhing met de relatie tussen mij en mijn vader ging ik twijfelen.

Ik hoop dat al onze zoons ervan overtuigd zijn dat hun pa van ze houdt. Mijn zoon? Ja, ik zeg en bewijs het vaak genoeg. Maar tegelijkertijd ontkracht ik het ook vaak genoeg. Nooit be-wust, want ik hou zielsveel van hem. Maar ik kan een cynicus zijn, die sarcastische opmerkingen maakt als zoonlief zijn kamer niet heeft opgeruimd, of naar mijn zin te lang op zijn telefoon heeft gestaard. En ik weet, één zo’n rotopmerking, met welke aanleiding dan ook, en het vertrouwen in die liefdevolle en veilige vader wankelt. Ik moet daarvoor uitkijken.

Er is nog iets wat in de weg zit tussen hem en mij. Een mannending. Er is een theorie, die ik wel aannemelijk vind, dat mannen minder noodzakelijk zijn voor het voortbestaan van het menselijk ras dan vrouwen. En dat we dat met ons meedragen. Mannen zijn minder uniek en zullen dus individueel harder moeten vechten om te overleven. Daarom maken we ons zo groot, nemen we zoveel risico’s en houden we er ook onbewust rekening mee dat we niet overleven.

En dus weigerde mijn zoon pertinent hulp te vragen. Hoezeer we hem dat op alle subtiele en minder subtiele manieren probeerden te bieden. ‘Nee, bedankt. Hoeft niet,’ zei hij gedecideerd. Al kwam hij met zijn derde onvoldoende in de maand thuis, was de ketting van zijn fiets eraf gelopen, of was zijn passer kapot. En dat is echt niet alleen een puber-ding, dat was al veel langer zo.

In mijn boek Man O Man poneerde ik daarom de volgende (boude) stelling: Een man sterft nog liever dan dat hij zijn onmacht toont. Vanuit zijn mannelijke aard kan hij het niet over zijn hart verkrijgen om te erkennen dat hij onmachtig is. Als hij zijn schild laat zakken en zijn kwetsbaarheid toont verraadt hij zijn soort. Hoort hij er niet meer bij.

En de grap is, we zeggen het vaak genoeg. ’Hij gaat nog liever dood dan dat ik ’m help,’ en alle variaties daarop. Maar dat is, denk ik, dus een evolutionair gegeven. Niks cultureels of moreels aan. Niet echt een grap. En niet houdbaar, want we willen natuurlijk helemaal niet dood. Hoe dit verder aan te vliegen, althans in mijn optiek, lees je in m’n boek. Met mijn zoon gaat het wel veel beter nu. Hij komt enorm in balans, voor zover we daar als puberouders zicht op hebben. Ik mag hem zelfs helpen.

In het artikel How to Raise a Feminist Son, van Claire Cain Miller uit 2017, staat dat we meisjes tegenwoordig leren dat ze álle rollen kunnen pakken die ze willen, maar houden jongens nog steeds gevangen in het masculiene kamertje. Terwijl de maatschappij allang ‘vervrouwelijkt’ is, waarbij steeds meer draait om samenwerking, gunnen, empathie en geduld. Miller vraagt alle experts die ze kan vinden hoe we jongens feministisch kunnen opvoeden, zodat ze de boot niet missen. De antwoorden, heel kort:

1. Laat hem huilen
2. Geef hem rolmodellen
3. Laat hem zichzelf zijn
4. Leer hem voor zichzelf te zorgen
5. Leer hem voor anderen te zorgen
6. Verdeel de taken
7. Moedig vriendschappen met meisjes aan
8. Leer dat ‘nee’ echt ‘nee’ betekent
9. Spreek je uit tegen intolerantie
10. Gebruik ‘meisje’ nooit als belediging
11. Lees veel, vooral ook over meisjes en vrouwen
12. Vier het jongen zijn

Nathan Vos (1971) is vader van een puberzoon van 19 en een puberdochter van 16. Naar aanleiding van de dood van zijn broer, schreef hij het boek Man O Man. Ook heeft hij een podcast-serie waarin hij praat met mannen praat over hun relaties: ook die met hun kinderen. Te beluisteren via Spotify.

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Dit veld is vereist.

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Heb je ons huiswerkhandboek al besteld?

Ook leuk:

Podcast

Saskia Smith, Martine de Vente en Dianne Liesker praten je bij over hoe je kunt leven en overleven met pubers. Ze lossen prangende vragen...

Goed gesprek met je puber over XTC

Stefan voelt zich soms best wel schuldig over zijn vader-zijn. Is hij wel een goede vader? Na een gesprek met zijn achttienjarige zoon over...

Zo wordt je leven als je pubers thuis als Hotel Mama gaan beschouwen

Monica's vriendin Viktoria heeft drie kinderen van 21, 19 en 17 en wonen nog thuis. Het is financieel niet haalbaar om ze op zichzelf...

Je puber geeft een feestje met bier en wiet en jij zit boven

Pam weet zeker dat het feestje van haar puberzoon uit de hand loopt. Maar wat doe je dan? Naar binnen rennen in je vaalwitte...

15 bewijzen dat whatsappen met pubers gewoon té leuk is

Pubers sturen de leukste vragen en opmerkingen via WhatsApp. Daarom appen we ook zo graag met ze. Deze vijftien appjes tussen pubers en hun...

Fotowedstrijd: welke puber-rugzak heeft de meest interessante inhoud?

Nu pubers niet naar school kunnen, is het een mooi moment om de inhoud van hun rugzak te legen. Opdat ze straks maar met...

Als je zelf een vreselijke puber bent geweest en nu zelf een braaf exemplaar hebt

Toen Isabelle de leeftijd van haar dochter had rookte ze, had ze al dronken op een bar gestaan, én aan een joint gelurkt. Haar...

Jij wilt slapen, je puber gaat nog even in discussie met je

Is het je wel eens opgevallen dat pubers wachten totdat jij naar bed gaat om belangrijke dingen te bespreken? De hele dag ben je...

Straks checken we onze pubers nog kapot

Met apps als Magister, Family Link en natuurlijk de locatievoorziening op onze telefoons kunnen ouders hun kind in de gaten houden. Maar lopen we...

Pubers raken naast materiele zaken nog veel meer kwijt, zoals hun geheugen

Na alle knuffels, spenen en speelgoed van weleer, blijken we nog lang niet verlost te zijn van verloren voorwerpen. Onze pubers kunnen er wat...