Iedereen die ooit wel eens een puber in levende lijve heeft ontmoet, weet dat het nogal aparte types zijn. Pubers hebben dan ook een speciale handleiding nodig. Carine heeft vier pubers thuis en deelt haar tips voor puberouders.
Natuurlijk zijn ze lief met hun slungelige lijf en focus op jawel: zichzelf. Maar pubers kunnen vrij egocentrisch, vergeetachtig en soms zelfs een tikkie nasty zijn. Ook de mijne. Dat is helemaal niet erg zolang ze zich een beetje aan de regels houden.
Alleen doen pubers zelden wat je met ze hebt afgesproken. Door schade en schande ben ik wijs geworden. Ik deel mijn kennis maar al te graag met jou. Als je deze uitvoert verzeker ik je dat:
A) Je puber doet wat je van hem/haar vraagt.
B) Je puber niet snel in herhaling valt qua ongewenst gedrag.
Tip nummer één: voor pubers halen en brengen
Mijn pubers hebben er een handje van te pas en te onpas te vragen of ik ze naar school kan brengen. Omdat het regent, ze hebben maar twee uur les dat is het fietsen niet waard, het waait, fietsband is lek, bus komt niet etc. etc. Ik had er genoeg van en deed het volgende. Hierna hebben ze me nooit meer aan mijn hoofd gezeurd hebben over halen en brengen, noodgevallen daargelaten. Het is aan te bevelen om bij nood natuurlijk wel de helpende hand te bieden.
Zonder tegensputteren rijd ik met de zeurende puber richting school. Ik stop bij school en kies zorgvuldig de plek waar het heel druk is. De puber klimt met rugzak en onverstoorbaar stoer gezicht uit de de auto. Ik krijg een soort van knikje als afscheid. Nu komt mijn gouden tip.
Roep keihard: ‘Dag lief droefsnoetje van mama! Heel veel plezier vandaag op school en I love you to the moon and back!!!’. Toeter hierna drie keer, meer mag ook. Begin vervolgens opnieuw luidruchtig met afscheid nemen en zwaai daarbij druk met je armen. Een beetje uit het raampje hangen werkt ook heel goed. Puber kijkt nu met verwilderde angstogen richting auto en maakt dat ie wegkomt. Als extraatje zet je de muziek lekker hard en rijd je rustig weg. Ik hoefde mijn pubers na deze actie nooit meer naar school te brengen.
Tip nummer twee: voor pubers die niet opruimen
Pubers willen vrij vaak iets niet doen, of iets ‘later’ doen: hond uitlaten, jas opruimen, kleren in de wasmand gooien, even zeggen waar ze uithangen, deuren dicht doen. Vrij irritant. Ik heb een manier gevonden om mijn puber zijn afspraken wel te laten nakomen.
Puber leeft volledig zijn eigen leven en luistert niet. Zeg vervolgens: ‘als je deze week niet opruimt/hond uitlaat dan trek ik mijn gouden broek aan naar het mentorgesprek op school/ naar je sportclub. Puber denkt dat doet die ouwe moeder van me toch niet.
De dag van het mentorgesprek/sporttraining draag jij je gouden broek. Deze houd je aan totdat de kamer, vaatwasser of wat je ook wilt opgeruimd is. Geloof me: je puber doet er alles aan om niet met moeders-in-het-goud op school of sportclub te verschijnen. Sterker nog. Het beeld dat ze naast een moeder met een heel uitgesproken kledingstuk moeten lopen is zo verschrikkelijk dat je een volgende keer alleen maar hoeft te kijken naar je gouden broek en ze haasten zich om een uitgesteld klusje te klaren.
Tip nummer drie: voor pubers die morrend naast je lopen
Samen met mijn puber ben ik in een winkel/op school/de trein/bioscoop/stad of vul maar in. Gezellig zou je denken, maar mijn puber wil niet naast me zitten, amper met me praten en mompelt de hele tijd: ‘Doe normaal’. Pubers kunnen zich best ongezellig gedragen en willen niets met je te maken hebben, wat lastig is als je samen op pad bent. Als je geen zin hebt in deze ongezellige sfeer, zeg het volgende: ‘Schat we zijn hier nu samen. Doe eens aardig tegen me anders ga ik voor je zingen’. Je puber denkt dat doet ze never. Ik zing nu uit volle borst een lied. (Het liedje uit de musical Annie doet het heel goed, vraag me niet waarom)
Tomorrow, tomorrow
I love you tomorrow
You’re always a day away
Tomorrow, tomorrow
I love you tomorrow
You’re always a day away
Puber wil nu direct met je kletsen en naast je komen zitten. Als je maar stopt. Héél snel stopt met zingen. Durf je niet te zingen? Dansen helpt ook heel goed. ‘Mama gaat dansen hoor!’ Vervolgens dans je met je hele hebben en houwen. Succes is verzekerd. Twerken is trouwens een uitstekende optie bij de meer ongevoelige pubers.
Als je het niet erg vindt om jezelf een tikkie belachelijk te maken zing, dans of ga in een goudenbroek door het leven en dan heb je echt geen kind aan die pubers van je. En voor een puberouders is het ook nog heel gezond om uit die comfortzone te gaan. We hebben hier dus te maken met een win-win-situatie. Ik heb alles zelf in de praktijk uitgetest en succes is gegarandeerd.
Wil je meer lezen? In haar boek ‘Pleister op mijn kont’ schrijft Carine over haar avonturen als pubermoeder in de overgang.
