Een belangrijke les in loslaten

Wat als je zoon midden in de nacht door vrienden naar het ziekenhuis wordt gebracht? Saskia dacht altijd dat ze compleet in paniek zou raken. Maar gek genoeg reageerde ze juist heel rustig.  

Afgelopen weekend werd ik om twee uur wakker gebeld door mijn zoon. ‘Hoi mam, schrik niet, maar ik ben gevallen en mijn pols staat raar en doet zo’n pijn dat ik steeds flauw val. Er komt zo een ambulance. Ik bel je later wel. Het komt goed’

Het komt goed

Het komt goed. Zijn woorden hadden iets geruststellends. Zoals ik vaak troostend ‘het komt goed’ tegen hem had gezegd toen hij klein was, werd dat nu door datzelfde kind tegen mij gezegd. Het rare is dat mijn verwachte reactie: in paniek raken en hyperventilerend allerlei vragen op hem afvuren om daarna halsoverkop in de auto te springen om mijn bloedje te redden, uitbleef.

Ik deed iets wat a-typisch was, gezien mijn enigszins curlingouder-achtige karakter als het op mijn kinderen aankomt: ik schrok niet, ik raakte niet in paniek. Ik hield me vast aan de woorden die net zo resoluut waren uitgesproken: het komt goed. Woorden die onverwacht als een warme deken om me heen vielen en zich als een soort mantra aaneenregen in mijn hoofd. Het is niet erg dat hij midden in de nacht is gevallen, want het komt gewoon goed.

Het Grote Loslaten

Je puber loslaten, ik vind het een van de lastigste dingen om te doen. Ik wil hem aan de ene kant het vertrouwen geven dat hij het kan en aan de andere kant wil ik bovenop hem zitten om allerhande gevaar dat op hem af komt met een lightsaber verjagen. Maar mijn zoon is achttien en dan begint het Grote Loslaten pas echt, want volwassen en dus kan hij het allemaal zelf. En dat kan hij ook. Alleen ik kan het soms niet zo goed.

Zo’n volwassen puber bevindt zich voornamelijk in zijn eigen biotoop. Een wereld die steeds onzichtbaarder wordt voor mij en zich steeds verder buiten mijn periferie afspeelt. Ik weet ongeveer waar hij is, bij die en die thuis, op een feest daar en daar, maar de juiste parameters ontbreken. Ik ken lang niet meer al zijn vrienden. Ik hoor soms namen waar ik helemaal geen gezicht bij kan oproepen.

Naar het ziekenhuis

Een kwartier later word ik gebeld door M., de naam zegt me niks. Hij is een vriend van mijn zoon, legt hij snel uit. ‘We gaan nu met de ambulance naar het ziekenhuis, mevrouw. Ik blijf bij hem. Alles komt goed.’ Ook nu had ‘Alles komt goed’ een geruststellende werking. Een kwartier later belt M. weer. ‘We zijn nu bij de Eerste Hulp en zitten in behandelkamer 3. De arts is net geweest, er is een foto gemaakt. Hij heeft een dubbele botbreuk, veel pijn en is heel moe. Maar ik ben bij hem. Alles komt goed.’

Als ik later behandelkamer 3 binnenloop zit M. naast het bed van mijn zoon. Hij geeft mij het paspoort, telefoon en portemonnee van mijn zoon die uit zijn zak waren gevallen toen ze hem in de ambulance hadden gehesen en vertelt wat er is gebeurd. Dat mijn zoon over een hekje wilde springen, omdat hij vrienden in de rij voor een club zag staan. En dat dat niet helemaal goed ging en hij op zijn pols was gevallen. En dat ze de ambulance voor hem hadden gebeld, omdat zijn pols haaks op zijn arm stond. En omdat M. samen met mijn zoon uit zou gaan, vond hij het niet meer dan normaal dat hij ook mee ging naar het ziekenhuis. ‘Samen uit, samen thuis, mevrouw.’

Kijkje in de puberwereld

De rest van de nacht zat ik met M. naast het bed van mijn zoon. Het was een ingewikkelde breuk, er moest een arts komen en nog een andere arts, de arm moest worden gezet, het ketamine-roesje dat voor verdoving zorgde tijdens het zetten moest uitwerken, en al die tijd bleef M. in het ziekenhuis. Hij zei soms, als mijn zoon pijn had of in de war was van die ketamine, tegen hem dat het goed zou komen. Maar hij zei dat misschien nog wel meer tegen mij.

In de steriele omgeving van kamer 3 kreeg ik onverwacht een les loslaten. Ik denk altijd dat die grote buitenwereld mijn kind opslokt, dat hij wordt beroofd, in het water valt, tegen een bus aanloopt, verdwaalt of wordt ontvoerd. Gedachtes die nergens op zijn gestoeld, maar in mijn brein zijn vastgeklonken – wat gebeurt als je je gedachten op hol laat slaan.

Dat doemdenken van mij werd, terwijl ik naast het ziekenhuisbed waar mijn zoon in lag zat, behoorlijk afgebroken. Want nadat mijn zoon was gevallen had een van die vrienden in de rij hem opgevangen en even later was er een meisje bij ons uit de buurt die daar ook toevallig was bij hem komen zitten. Iemand van de club was komen checken wat er gebeurde en had de ambulance gebeld. En met z’n vieren hadden ze naast mijn zoon gezeten en met en bij hem gewacht.

Het komt altijd goed!

Ineens realiseerde ik me dat er altijd iets met mijn zoon kan gebeuren. En dat ik negen van de tien keer er dan niet bij zal zijn. Maar dat er wel altijd mensen zijn die helpen. Vrienden, omstanders, voorbijgangers, toevallig passerende buurtgenoten. Het loslaten wat ik soms zo moeilijk vind, leek ineens wat minder moeilijk. Het is gewoon vertrouwen hebben dat het goed komt. Dat wat pubers, zeg maar, ook doen. De manier waarop zij het leven zo vol vertrouwen omarmen is een les voor de meeste volwassenen, in ieder geval voor mij.

Pubers denken namelijk niet het bekrompen ‘ja maar’ of ‘wat als’, maar ‘doen we’ en daar zit zoveel meer openheid en ruimte in. Toen mijn zoon viel werd hij van de straat opgeraapt omdat zijn vrienden dachten: ‘doen we’, de jongen van de club belde een ambulance omdat hij dacht ‘doen we’ en M. ging mee naar het ziekenhuis omdat hij op zijn beurt ook dacht ‘doen we’. Als zij allemaal hadden gedacht ‘ja maar’ of ‘wat als’ dan had de avond er misschien wel heel anders uitgezien.

Vroeg in de ochtend mochten we naar huis. Ik zette M. voor zijn deur af en reed met mijn zoon naar huis. Gelukkig is alles goed gekomen, zuchtte ik opgelucht. ‘Tuurlijk mam’,  zei mijn zoon vermoeid terwijl hij zijn arm in het gips ondersteunde. ‘Dat zei ik toch? Het komt altijd goed.’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Als het op financiën aankomt, zijn pubers zowel grenzeloos inventief als naïef. Dus daar valt nog wel wat opvoeding tegenaan te gooien. In ons nieuwe boek leggen we uit hoe je dat kunt doen

Ook leuk:

Waarom je als puberouder de ideale werknemer bent

Zuchten je collega's dat ze het zo zwaar en druk hebben? Dan moeten ze een keer een dagje bij jou thuis komen. Want pubers...

Was jij puber in de jaren 80? Dan had je deze 10 producten waarschijnlijk allemaal

Gek worden we soms van die trends die onze kinderen blijkbaar allemaal moeten volgen: witte sneakers, Passion Planners van vloggers, MAC-lippenstiften, noem maar op....

21 tekenen dat je puber een toetsweek heeft

Je zou willen dat ze het hele jaar door zo ijverig zijn. Maar helaas. Gelukkig wordt er de komende tijd in menige puberkamer een...

#sorryjohan maakt pijnlijk duidelijk hoe zwaar veel homo’s het hebben (gehad) als puber

Trending op Twitter vandaag: de hashtag sorryjohan. Hierin geven homo's en lesbo's commentaar op uitspraken van Johan Derksen in het programma Voetbal Inside. Daarin...

Als onze dochters kiezen om economisch afhankelijk te zijn doen we iets niet goed

'Jonge vrouw zet nog altijd niet in op carrière' las ik gisteren in de Volkskrant. En 'meisjes vinden ook vrije tijd belangrijk en sorteren...

Voor pubers moet alles ‘leuk, leuker, leukst’ zijn

Hoe komt het toch dat voor pubers alles alleen maar leuk moet zijn? Een kleine tegenslag en ze laten hun hoofd hangen. Een baantje...

Deze 15 dingen zijn echt superhandig in een huis met pubers

Soms vind je in de winkel spullen waarvan je het bestaan nooit had vermoed, maar toch echt superhandig blijken te zijn.  In de bak van...

‘Wat ik anders had moeten doen toen mijn puber op kamers ging’

Is die van jou bezig met het eindexamen? Tijd om vooruit te kijken en leer van het verhaal van Iris (56), die terugkijkt op...

15 redenen waarom pubers hebben een voordeel is

We mopperen wel eens op onze allerliefste pubers, maar eigenlijk heeft het hebben van pubers vooral veel voordelen. Hun dubbellaagse chocolade tosti's vinden we bijvoorbeeld...

Dingen die we onze pubers komend jaar heus niet zullen aandoen…. waarschijnlijk

Onze pubers doen niet aan goede voornemens. Onzin vinden ze. En eigenlijk hebben ze gelijk. Hoezo zou je goede voornemens maken? Dus doen wij...

Kan je puber niet in slaap komen? Dan biedt deze video uitkomst

Pubers hebben een ander slaapritme dan goed voor hen is. Ze moeten vroeg slapen, want vroeg op, maar worden pas laat moe. Gevolg: urenlang...

Een puber iets verbieden is té makkelijk

Martine houdt ook haar hart vast als ze haar kinderen op de fiets zitten en geen domme dingen doen op de fiets, zoals navigeren...

20 dingen die pubers doen als ze geen WiFi hebben

Martine is op de camping, en er is geen WiFi. Dus de pubers zijn wel een klein beetje van de wapper en gaan heel...