Waarom ik een heel diepe zucht van verlichting slaak als straks het schooljaar is afgelopen

Bij Martine thuis gaan de kurken ploppen als de zomervakantie is begonnen. Want hoe stressvol is het als het op school niet crescendo gaat.

Als kinderen van vrienden, collega’s en familie geslaagd zijn voor hun eindexamen, dan vervult mij dat altijd met plaatsvervangende trots. Maar ook met lichte afgunst. Want: zij zijn kláár! En ik, ik sta met de jongste in de brugklas nog aan het begin, en zo leuk is het niet allemaal.

Helicopterouderen

Want ik wil ook een keertje vrij zijn van het helicopterouderen, het checken of ze haar huiswerk wel heeft gedaan en zo ja of ze wel het goed heeft gedaan. ‘Loslaten’ hoor ik menigeen zeggen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want als je weet dat je kind het best kan, maar het gewoon niet doet omdat het niet weet wat ze moet doen dan heb je het als ouder best lastig.
Dat het wennen is in de brugklas, dat was me wel verteld. Maar dat het zo erg wennen zou zijn, daar had ik geen idee van. Tot de Kerstvakantie had ze er totaal geen notie van wat ze moest doen. Bij haar veroorzaakte het grote stress, waardoor ze doodmoe was en zich niet kon concentreren. Even dachten we dat ze ADD had, of een andere stoornis. Maar nee, het was gewoon dat er zoveel op haar af kwam, dat dat brein van haar overuren maakte.
Ze had het trouwens wel superleuk op school met haar vriendinnengroepjes, toneelklas, schoolkrant, feestjes, kamp. De school ís ook leuk, maar wel een school met alleen vwo. En ze wil er per se blijven. Dus toen het tot haar (en ons) was doorgedrongen dat dat niet gaat als je tweeën haalt voor wiskunde, gingen we dus maar aan de slag met z’n allen. We vlogen een bijlesjuffrouw in, zaten als een bok op de haverkist als het gaat om huiswerk maken (ik), overhoorden (haar vader), maakten schema’s.

Keihard puberen

Dat ging niet zonder slag of stoot, want die dochter van mij is ook keihard aan het puberen. Dus een overhoring eindigt soms ook in een ruzie, compleet met slaande deuren en dreigingen en sancties als ‘niet Netflixen’ en ‘een week lang geen telefoon’. Of met het aloude argument: ‘Later ben je blij dat we je zo achter je vodden hebben gezeten.’
Ik heb ondervonden wat ouders ondervinden als het niet goed gaat met hun kinderen op school. Je slaapt toch net even wat slechter, voelt je falen als ouder en komt erachter hoe fijn het is als het wel goed gaat. Ik ben het afgelopen jaar misschien wel vijf keer vaker op haar school geweest, dan op die van mijn zoon de afgelopen drie jaar.
Aan de leraren ligt het niet. Ze spreken bemoedigende woorden. Als in: ‘Ik heb vaker kinderen gezien als zij. En die kom ik in de zesde dan weer tegen.’ Ze geven advies voor hoe het beste te leren en hebben soms zelfs beter door dan ikzelf hoe mijn kind in elkaar zit. Zo vertelde haar wiskundeleraar dat ze het allemaal wel door had, maar gewoon te eigenwijs om het goed op te schrijven. En ik weet niet hoe hij het voor elkaar heeft gekregen, maar ze haalt zevens tegenwoordig.

Zelfmedelijden

En voor ik verval in zelfmedelijden: ik vind het vooral mijn dochter zo zielig. Zeker toen ik naar haar sippe koppie keek toen we gisteren een gesprek hadden op een andere school, waar ze -als ze het niet haalt- naartoe zou moeten. Ze houden een plekje voor haar vrij, maar liever willen ze haar daar niet hebben. Ook deze schoolleider was bemoedigend: ‘Ik weet zeker dat je het gaat halen.’
Als je nu vraagt: hoe gaat het nu? Dan zeg ik: het gaat beter, maar nog niet goed genoeg. Ze heeft -zoals iemand van we week met ook zo’n kind tegen me zei- een wiebelrapport. Met drie dikke vijven. Het het kan de verkeerde kant op wiebelen, maar ook de goede kant.
In beide gevallen gaat de champagne open en de vlag uit. Dat de zomervakantie is begonnen en ik net als mijn puber ook even verlost ben van school. Want ik geloof niet dat ik zin heb in nog zo’n jaar. Of vijf.

***

close

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.


Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit? Lees ons nieuwe boek over leven en overleven met pubers.

Ook leuk:

De puber ruimt de afwasmachine in, in 101 irritante stappen

In de vakantie kunnen de pubers best even helpen. En we zijn echt de beroerdste niet, dus schuiven we een klusje in hun schoenen....

20 dingen die pubers doen in de verkeerde volgorde

Dat pubers er zo hun eigen methodes op na houden hebben we vaak genoeg in de praktijk ervaren. Maar echt snappen doen we dat...

‘Mijn zoon (14) was zo straalbezopen dat hij niet meer wist waar hij was’

De jongste zoon van Marloes' vriendin Sandra kreeg aan het einde van de tweede klas ineens andere vrienden. Met een ervan zette hij het...

Mijn puber wil geen kus meer

De twaalfjarige dochter van Ralph besloot dat ze geen kus meer van hem wilde. Zelfs niet op de wang. En tja, wat doe je...

Na een week je puber uit bed trekken, tot huiswerk manen en eindeloos schermtijd beperken hebben we dit verdiend!

Hartstikke lief die pubers van ons, echt waar, maar soms wil je ze op woensdag al achter het behang plakken. En dan duurt die...

De puber die een tas pakt voor een schoolreis naar Rome in 42 interessante stappen

De zestienjarige zoon van Anne gaat een week naar Rome, met school. En kan best zelf zijn tas en aanverwante zaken inpakken. En dat...

Na het zien van dit filmpje, haal je je puber ALTIJD op na een feestje

Elke puber weet dat je niet met drank op achter het stuur mag. Maar hoe gevoelig zijn ze voor groepsdruk? Durven ze er iets...

Dingen die je gaat missen nu je pubers weer min of meer hun eigen gang gaan

De pubers van Martine gaan alweer sporten en spreken af met vrienden. Volgende week komt dan ook de dag dat ze weer naar school...

30 dingen die pubers doen en wij niet begrijpen

Pubers, het blijft een niet te doorgronden deel van de bevolking. Ze doen en zeggen dingen die we niet begrijpen. En misschien ook wel...