Saskia heeft in haar huis allerlei geheime plekken waar ze haar spullen bewaart. Doet ze dat niet dan gaan haar pubers ermee vandoor en grijpt zij mis.
Sinds mijn kinderen pubers zijn heb ik meerdere verstopplekken in huis. Ik verstop van alles om te voorkomen dat mijn pubers het of opeten, of aandoen, of het zelf gaan gebruiken. In alle gevallen grijp ik dan mis.
Mijn telefoonoplader had bijvoorbeeld ooit een vaste plek op mijn bureau. Handig, want dan wist ik altijd waar dat ding lag. Mijn pubers wisten óók waar mijn oplader lag. En dus moest ik steeds vaker mijn oplader tussen de puinhopen in de kamers van mijn pubers zien te vinden. Inderdaad, iets waar je makkelijk een uur mee bezig bent, vaak zonder resultaat, want zie maar eens iets te vinden tussen de stapels kleren, handdoeken en etensresten. Of nam een van mijn pubers mijn oplader mee naar school, zonder te vragen uiteraard, want ik wilde toch dat ze bereikbaar waren?
Voor pubers moet je alles verstoppen
Na de zoveelste keer misgrijpen kreeg mijn oplader een nieuwe, onlogische, plek: achter de printer. Ook niet de meest handige plek, soms valt-ie achter de kast waar de printer op staat, maar mijn oplader ligt er tenminste áltijd.
Ook mijn vooraard koek en chocolade heb ik moeten verstoppen. Doe ik dat niet, dan vallen mijn aasgierpubers binnen vijf seconden aan en laten slechts lege zakken achter in de keukenkastjes. Mijn chocolade repen liggen in de groentelade, de plek waar mijn kinderen echt nooit kijken, de koekjes liggen in de oven achter de ovenschalen.
Hoe langer ik met die pubers leef, hoe meer dingen ik verstop. Gewoon om er zeker van te zijn dat ik mijn spullen kan gebruiken en niet misgrijp. Zo ligt mijn mascara achter de washandjes, de chips op de keukenkast achter de vazen, mijn vintage La Coste trui in de la bij mijn sokken en staan mijn sneakers onder het kastje in de badkamer.
En ja, natuurlijk kan ik zeggen: ‘Niet aan mijn spullen komen’, of het iets krachtiger: ‘Afblijven met je pubertengels.’ En als ik dat dan doe, knikken mijn pubers braaf, maar die belofte zijn ze twee seconde later alweer vergeten. Want als je telefoon leeg is en je oplader kwijt, dan pak je gewoon de eerste beste die je kan vinden, ook al is die van je moeder. En als je trek heb dan eet je gewoon die hele zak leeg, in plaats van een paar zodat de rest ook wat heeft. Zo werkt dat nu eenmaal met pubers.
Verstop met mate
Om niet de hele tijd die discussie aan te moeten gaan met mijn pubers, die zelf altijd van alles kwijt zijn en het heel raar vinden dat ze dan mijn spullen niet mogen ‘lenen’, ben ik mijn spullen gaan verstoppen. En dat werkt eigenlijk heel goed. Als ik niet wil dat ze iets opeten of ongevraagd meenemen, verzin ik gewoon een alternatieve plek. Wat soms nog best lastig is, want pubers hebben ongelofelijke speurneusjes. En vind ik alsnog lege verpakkingen, of grijp ik mis. En moet ik op zoek gaan naar weer een nieuwe verstopplek.
gelukkig liggen in de meeste gevallen mijn spullen veilig. En hoewel ik minder vaak misgrijp, zit er ook een nadeel aan de hele dag je spullen verstoppen. Want soms weet ik niet meer wat ik waar heb verstopt. En lijkt de zoektocht naar mijn spullen steeds vaker op een escape room experience.
