Isabelle’s dochter wil een huisfeest geven. Het aantal gasten is al opgelopen tot 100 en blijft groeien. Project X is er niks bij.
‘Maar Mam, het zijn echt allemaal nette kinderen!’ Mijn dochter kijkt mij verwijtend aan, omdat ik zojuist Het Evenement van het jaar heb afgelast. Een evenement dat wellicht de pers zou halen, omdat mijn zestienjarige dacht een leuk huisfeestje te kunnen geven waar hooguit acht tot twaalf pubers zouden komen. Het bleken er uiteindelijk honderd te zijn.
NIX-beleid
Het was al fout gegaan bij de communicatie, en nou ja, daarna ging alles fout. Dankzij een verkeerd gezonden appje aan een mede-moeder kwam ik erachter dat het, o zo, ‘gewoon gezellige’ feestje de proporties had aangenomen van eendaagse versie van Tomorrowland. En bleek dat het, o zo, gepromote NIX18 beleid van onze overheid leuk is om je aan te houden, maar niet voor deze generatie. Want die heeft inmiddels vrij geduchte smokkeltools ontwikkeld om alcohol en drugs van A naar B te krijgen. Dus ook naar mijn huis.
Chille ma
Mijn dochter is jong. Ze kent het verhaal van Project X niet. En helaas zitten er in iedere pubervijver nou eenmaal piranha’s die niet genoeg hebben aan één vinger en je in een soort poel des verderfs trekken. Dus ging haar huisfeestje-uitnodiging ‘rond in de puberscene. Het feit dat ik nog niks had toegezegd en bovendien niet van plan was op een bankje in het park te zitten wachten tot haar huis was afgefikt, was ergens in de communicatie met de dochter verloren gegaan.
Na de ontdekking van het beruchte appje waarin werd aangekondigd dat er met vijftig man kon worden ‘gesmookt’ en ‘gebinged’, let wel de beschikbare partyruimte is mijn appartement van 55m2 met twee overspannen katers, ging ik vervolgens Instagram afspeuren. Ik vond een post waarin ik de Chille Ma werd genoemd vanwege de facilitaire diensten die ik had geschonken aan pubers. Daarna knalde bij mij alle angst hard naar buiten, waar woede, onmacht en vooral medelijden elkaar in noodtempo afwisselden. Wat had ze over zichzelf afgeroepen? En vooral op ons huis? Wat was er misgegaan?
Groepsdruk
Nou ja, kort samengevat was alles misgegaan. Groepsdruk, de snelheid van social media onderschatten en naïviteit. Na een college van mij over social media en nadat ik haar beelden van Project X in Haren had laten zien, viel het kwartje. Tranen met tuiten. Los van de frustratie, stond natuurlijk ook haar eigen imago op het spel. Zij moest nu de inmiddels meer dan 100 mensen van de party squad vertellen dat dat hele toffe gave super feest door de antichrist versie van die Chille Ma was gecanceld. Ik zal je besparen wat zij ontving aan nare berichten. Die waren niet prettig.
Er komt toch een feest
Ik heb wel meteen een alternatief bedacht. We gaan toch feest geven. Niet bij mij thuis, wel op locatie. Leert ze ook gelijk wat voor immens project is om zoiets op touw te zetten. De organisatie, het eten, de kosten; ga er maar aanstaan. Maar deze levenslessen had ze in ieder geval geleerd..
