Als iedereen zich met de eindmusical bemoeit, wordt het een drama!

Vorig jaar schitterde de dochter van Anne in de afscheidsmusical van groep 8. Eerlijk is eerlijk, ze was blij dat allemaal achter de rug was. Vooral vanwege de honderden apps en mails die daar aan vooraf gingen.

Mijn dochter zag er prachtig uit op dat podium. En ze had het, gelukkig, naar haar zin. Maar wat een bevalling was deze eindmusical geweest. Al bij het begin van schooljaar was er een ‘musical groep 8’ groepsapp aangemaakt. Sophie is mijn oudste, dus het was voor ons de eerste keer dat we een achtstegroeper hadden, met de daarbij behorende spanningen voor de middelbare school én de eindmusical. Ik weet nog dat ze zich afvroeg hoe dat zou zijn en wat ze zouden gaan uitvoeren met de klas. Ik antwoordde dat het ongetwijfeld ontzettend leuk zou gaan worden.

Ouders als drill instructors

Sophie zat in een leuke klas en met de meeste ouders kon ik het prima vinden. Tot die vermaledijde eindmusical. Want al die leuke, creatieve ouders ontpopten zich al snel tot drill instructors from hell. Alsof er met deze eindmusical een Oscar gewonnen moest worden, of op z’n minst een Gouden Kalf. De onderlinge competitie was enorm.

Na kerst werden de zaken grondig aangepakt. De kinderen gingen zelf de musical schrijven. Dat had overigens de juf niet zo bedacht, maar ze had zich laten overhalen door een select groepje ouders, een groepje waarvan ik het bestaan niet eens af wist omdat ik me blijkbaar had moeten opgeven voor de groep ‘Scenario’ en die mail of app was me even ontschoten.

Acteerlessen voor de musical

Toen duidelijk werd dat het een eigen productie zou worden, stelde een ouder voor om alle kinderen een acteerworkshop en een zangworkshop te geven. Ik appte een lachende smiley, zo een met traanogen omdat ik werkelijk dacht dat er een grapje werd gemaakt. Maar het was serieus bedoeld. Mijn dochter ging braaf naar al deze ‘extra’ lessen omdat de hele klas ging en omdat ze ook wel doorhad dat als de rollen werden verdeeld je meer kans had als je je gezicht op al die workshops had laten zien.

Ik verbaasde me niet alleen over de gedrevenheid van mijn dochter, maar vooral over die van de ouders. Voor wie was die musical nu eigenlijk? Wie ging het opvoeren? Waarom wilden zij zich met alles bemoeien? En die bemoeizucht is nog tot daar aan toe, maar de professionaliteit die ze eisten van de kinderen en hun musical was abnormaal.

Doorslaan?

Een keer heb ik het in een van de vele bijeenkomsten aangekaart. Waren we niet aan het doorslaan? Moest het niet een project van de kinderen zijn in plaats van de ouders? Ik kreeg geen bijval. Deze ouders hadden hun tanden erin gezet. Er werden schouders opgehaald, wat heen en weer geknikt en het onderwerp werd van tafel geveegd alsof ik de vraag niet had gesteld. Het was duidelijk, deze eindmusical zou niet onderdoen voor een musical op Broadway of Westend.

Ik besloot om dan maar zelf wat afstand te nemen. Ik las de tientallen appjes en mails die per dag binnenrolden, maar reageerde heel sporadisch. En ik schreef me in voor de afbouwploeg omdat me dat het minste gedoe leek. In de maanden die volgenden kwamen er licht- en geluidplannen langs, kleurstalen voor het decor, naaicursussen voor ouders van de ‘kostuum-groep’ en werd er een bijdrage gevraagd van 10 euro per kind om een professionele visagist in te huren. Hoe dichterbij de musical kwam, hoe gekker het werd.

Terug naar normaal

Een paar weken voor voorstelling barstte de bom alsnog. Ouders kregen onderling ruzie over wie het beter wist en wie het beter kon. De juf was in alle staten, want die kon al die betweterige ouders helemaal niet aan en zat met een klas vol gestreste kinderen. En toen een zangcoach, die was er ook ineens, geen idee waar die nou weer vandaan kwam, mijn dochter appte met tips als ‘je moet wel jezelf helemaal geven’ en ‘je moet voluit gaan’ heb ik tegen mijn dochter gezegd dat ze zich daar niks van moest aantrekken en stapte uit alle app-groepjes. En ik ben naar school gestapt. Gelukkig was ik nu niet de enige ouder die het te er vond gaan.

De school is zich er uiteindelijk mee gaan bemoeien. Ouders werden tot de orde geroepen, kinderen gerustgesteld. En zo kon de klas van mijn dochter de laatste weken in alle rust oefenen. Zonder zangcoach, geluidsman, cameracrew, kap & grime, kostuumteam en bemoeizuchtige ouders. De voorstelling was geweldig en alle kinderen deden het fantastisch. Ik zag, gelukkig, allemaal blije snoetjes op het podium. Het was, godzijdank, toch hún musical geworden.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Advertentie

Als het op financiën aankomt, zijn pubers zowel grenzeloos inventief als naïef. Dus daar valt nog wel wat opvoeding tegenaan te gooien. In ons nieuwe boek leggen we uit hoe je dat kunt doen

Ook leuk:

38 dingen die je op het strand tegen je peuter zei en nu tegen je puber zegt

Weet je nog, tig jaar geleden? Dat je met je kleintje naar het strand ging? Dat kleintje is nu boven je hoofd gegroeid en...

37 herinneringen aan Interrailen (en waarom we het zó weer zouden doen)

Interrailen, wie heeft het als puber ook gedaan? Vier weken lang zwerven door Europa, met een spoorboekje en girobetaalkaarten en zonder google translate.  Je...

Die eerste vakantie zonder ouders is zo veelbetekenend

Kun je je die eerste vakantie zonder ouders nog herinneringen? En hoe geweldig dat was? Het is de vakantie waar je het over dertig...

Een middelbare school kiezen, hoe ingewikkeld is dat?

Nog even en dan krijgen achtstegroepers hun schooladvies. En dan begint het pas. Want welke school ga je kiezen? En wordt het nou de...

Tof: het Rijksmuseum kiest de beste geschiedenisleraar van Nederland!

Het conflict in het Midden-Oosten, de Klassieke Oudheid, de Gouden Eeuw in Nederland: geschiedenis is een fantastisch en intrigerend vak. Tenminste, als je een...

Even aftikken: € 2000 voor school

De factuur die je wist dat zou komen: de jaarlijkse ouderbijdrage. Het is ieder jaar weer schrikken. En zo lekker getimed ook: in september....

Wij hebben een leuke kroonprinses, maar die troonopvolger van Denemarken is een coole dude

Mijn brugpieperdochter had hem nog niet ontdekt, maar vond 'm 'best wel' leuk toen ze dit plaatje zag. Deze Christian Valdemar Henri John is...

Als je puber school te serieus neemt en daardoor doodmoe is

Isabelle maakt zich zorgen. Niet over de cijfers van haar dertienjarige dochter. Die zijn uitstekend. Maar over of ze wel een beetje geniet van...

6 verschillen tussen puberjongens en pubermeisjes

We kunnen we willen dat iedereen gelijk is, maar er zijn toch zeker verschillen tussen jongens en meisjes. Helemaal als ze puber zijn. Dit zijn...

‘Verbied energiedrankjes onder de achttien’

Voedselwaakhond Foodwatch wil dat pubers onder de achttien jaar geen energiedrankjes kunnen kopen. De leeftijdsgrens voor deze drankjes is er nu niet. Alleen Aldi...

Goed om eens stil te staan bij al diegenen die nooit moeder hebben kunnen worden

Martine voelt mee met het stille verdriet van haar vriendinnen die nooit moeder hebben mogen worden. En dat wij als wel-moeders in hun bijzijn...

Moeder van zoon met autisme schrijft ontroerende brief aan haar twee andere kinderen: ‘Jullie hebben geen puber kunnen zijn’

In gezinnen met een gehandicapt kind moeten de andere kinderen vaak sneller volwassen worden en kunnen ze minder puber zijn. Zo ook de twee...

De toekomst van de televisie uitgelegd door drie pubers

Het oude televisie kijken, twee kanalen, ned1 en ned2 met programma's waar soms 6 miljoen mensen naar keken, doen we al lang niet meer....